مرگ در پاورقی به قلم میلاد سرداری
پارت سی و پنجم :
دلم می‌خواست باز هم او را ببینم، مدتی صبر کردم که چنین امکانی فراهم شود که بلاخره، زمزمه‌هایی شنیدم که ما قرار است در کلمه‌ی «خطور» کنار هم قرار بگیریم و بله این اتفاق بعد از مدتی افتاد.
حسابی شیک و پیک کردم و خودم را برای بودن در کنارش آماده کردم. همه چیز داشت خوب پیش می‌رفت؛ قصد داشتم این‌بار دل را به دریا بزنم و تمام احساسم را صادقانه به او بگویم. برای این‌کار کلی هم تمرین کردم ا
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۳۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
میلاد سرداری | نویسنده رمان
تموم نشده هر وقت چیز جدیدی بنویسم می‌ذارم. داستان خ هم هنوز ادامه داره
۱ سال پیش...
0عذر می خوام😅 چون نوشته بود پایان، اشتباه متوجه شدم. خدا رو شکر پس.
۱ سال پیشمیلاد سرداری | نویسنده رمان
🙏🙏🙏
۱ سال پیشاسرا
2الان خیلی حرف ژتودماغی میگن بجای ج ازش استفاده میکنن یعنی حال بهم زن🙏
۱ سال پیشمیلاد سرداری | نویسنده رمان
انقدر چه به ج حس ناکافی بودن داد که ژ جاشو گرفت :)
۱ سال پیشسهیل۲۸
1و بلاخره داستانهای مرگ در پاورقی..جالب بود دمتون گرم
۱ سال پیشمیلاد سرداری | نویسنده رمان
🙏🙏🙏
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
...
1آدمایی که ظاهر پر زرق و برقی دارن، مثل جناب «چ» ، به این معنی نیست که حتما چیزی هم بارشونه. من این رو دریافت کردم از این پارت و افسوس که مرگ در پاورقی تموم شد. خسته نباشین، مثل همیشه عالی بود.